Journal of Management and Learning DevelopmentJMLDUnknown422025521خدیجه آقالومحمدرضالوKhadijeh Aghalou Mohammadrezalouگروه آموزش ابتدایی، آموزش و پرورش استان اردبیل، پارس آباد، ایران | Department of Primary Education, Ardabil Province Education Organization, Parsabad, IranKhadijeh12@gmail.com2لاله فرجامLaleh Farjamگروه آموزش متوسطه، آموزش و پرورش استان اردبیل، پارس آباد، ایران | Department of Secondary Education, Ardabil Province Education Organization, Parsabad, IranLaleh2202@gmail.com3اکرم پرزور قوجه بیگلوAkram Porzoor GhojehBeiglouگروه آموزش ابتدایی، آموزش و پرورش استان اردبیل، پارس آباد، ایران | Department of Primary Education, Ardabil Province Education Organization, Parsabad, Iranakram.da531363@gmail.comپژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت توانمندسازی عوامل اجرایی مدارس ابتدایی استان اردبیل انجام گرفته است. در سال‌های اخیر، توانمندسازی نیروی انسانی در سازمان‌های آموزشی به‌ویژه مدارس، به عنوان عاملی کلیدی در ارتقای کیفیت آموزشی و بهبود عملکرد سازمانی مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه از نوع کاربردی و به روش توصیفی انجام شده و جامعه آماری شامل کلیه عوامل اجرایی مدارس ابتدایی استان اردبیل می‌باشد. حجم نمونه بر اساس نمونه‌گیری در دسترس 185 نفر تعیین شد و داده‌ها از طریق پرسشنامه استاندارد توانمندسازی عوامل مدرسه شورت و راینهارت (1992) شامل 38 گویه جمع‌آوری گردید. پایایی ابزار با استفاده از آلفای کرونباخ 0.77 محاسبه شد که در سطح قابل قبول قرار دارد. نتایج آزمون تی تک‌متغیره نشان داد که معلمان از توانمندسازی عوامل اجرایی مدارس رضایت دارند. میانگین متغیرهای تصمیم‌گیری، رشد حرفه‌ای، پایگاه، خودکارآمدی، خودمختاری و تأثیرگذاری بالاتر از میانگین نظری (3) بود که بیانگر ادراک مثبت معلمان نسبت به وضعیت توانمندسازی است. مقدار آماره t برابر با 4.86 و سطح معنی‌داری کمتر از 0.05 به دست آمد که فرض محقق مبنی بر رضایت معلمان از توانمندسازی عوامل اجرایی را تأیید کرد. به طور کلی یافته‌ها نشان می‌دهد که در مدارس ابتدایی استان اردبیل، عوامل اجرایی از سطح مناسبی از توانمندسازی برخوردارند، هرچند همچنان نیاز به تقویت در ابعاد خودمختاری و رشد حرفه‌ای وجود دارد. نتایج تحقیق می‌تواند مبنایی برای سیاست‌گذاری‌های آموزشی در جهت افزایش اثربخشی مدیریت مدارس و ارتقای رضایت شغلی معلمان باشد.The present study aimed to examine the status of empowerment among executive staff in primary schools of Ardabil Province. In recent years, human resource empowerment in educational organizations, particularly in schools, has been considered a key factor in improving educational quality and enhancing organizational performance. This study is applied in nature and was conducted using a descriptive research method. The statistical population included all executive staff working in primary schools in Ardabil Province. A sample of 185 participants was selected using convenience sampling, and data were collected through the standardized School Participant Empowerment Questionnaire developed by Short and Rinehart (1992), consisting of 38 items. The reliability of the instrument was assessed using Cronbach’s alpha, which yielded a value of 0.77, indicating an acceptable level of reliability. The results of the one-sample t-test showed that teachers were satisfied with the empowerment of school executive staff. The mean scores of the variables of decision-making, professional growth, status, self-efficacy, autonomy, and impact were all higher than the theoretical mean (3), indicating teachers’ positive perceptions of the empowerment status. The calculated t-value was 4.86, with a significance level below 0.05, confirming the research hypothesis that teachers are satisfied with the empowerment of executive staff. Overall, the findings indicate that executive staff in primary schools of Ardabil Province benefit from a relatively favorable level of empowerment. However, there is still a need to further strengthen the dimensions of autonomy and professional growth. The results of this study may provide a basis for educational policymaking aimed at increasing the effectiveness of school management and improving teachers’ job satisfaction.توانمندسازی، عوامل اجرایی مدرسه، رضایت شغلی، رشد حرفه‌ایEmpowerment, School Executive Staff, Job Satisfaction, Professional Growthfa