Journal of Management and Learning DevelopmentJMLDUnknown422025541ندا ایزدی درگاهلوNeda Izadi Dargahlooگروه آموزش ابتدایی، آموزش و پرورش استان اردبیل، پارس آباد، ایران | Department of Primary Education, Ardabil Province Education Organization, Parsabad, IranIzadineda@gmail.com2اکرم پرزور قوجه بیگلوAkram Porzoor GhojehBeiglouگروه آموزش ابتدایی، آموزش و پرورش استان اردبیل، پارس آباد، ایران | Department of Primary Education, Ardabil Province Education Organization, Parsabad, Iranakram.da531363@gmail.comپژوهش حاضر با هدف شناسایی، تبیین و مدل‌سازی ساختار هوش هیجانی معلمان مدارس دولتی استان اردبیل انجام شد. این مطالعه با رویکرد کمی و با بهره‌گیری از پرسشنامه‌های استاندارد مبتنی بر مدل‌های نظری سالووی و مایر (1997) و گولمن (1995) به بررسی ابعاد مختلف هوش هیجانی در میان معلمان پرداخت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان شاغل در مدارس دولتی استان اردبیل بود که از میان آنان، نمونه‌ای با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که سطح کلی هوش هیجانی معلمان بالاتر از حد متوسط است و در میان مؤلفه‌های آن شامل آگاهی هیجانی، مدیریت هیجان، تسهیل هیجانی و روابط اجتماعی تفاوت‌های معناداری وجود دارد؛ به‌گونه‌ای که برخی ابعاد از وضعیت مطلوب‌تری برخوردار بودند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که هوش هیجانی تأثیر مثبت و معناداری بر بهبود روابط اجتماعی، کیفیت تعاملات کلاسی و عملکرد آموزشی معلمان دارد. تحلیل رگرسیونی نیز نشان داد که هوش هیجانی می‌تواند به طور مستقیم میزان موفقیت معلمان در مدیریت کلاس درس، حل تعارض‌ها، کنترل استرس‌های شغلی و مواجهه اثربخش با چالش‌های حرفه‌ای را پیش‌بینی کند. به طور کلی، یافته‌ها بر اهمیت توسعه و تقویت مهارت‌های هیجانی در معلمان تأکید دارد؛ چرا که ارتقای این مهارت‌ها می‌تواند به ایجاد محیط یادگیری مثبت، افزایش رضایت شغلی، کاهش فرسودگی شغلی و ارتقای کیفیت آموزش منجر شود. در پایان، پیشنهاد می‌شود برنامه‌های ضمن خدمت، کارگاه‌های آموزشی مهارت‌های هیجانی و دوره‌های توانمندسازی حرفه‌ای با تمرکز بر خودآگاهی، مدیریت هیجان و مهارت‌های ارتباطی برای معلمان طراحی و اجرا شود تا زمینه رشد فردی و حرفه‌ای آنان بیش از پیش فراهم گردد.The present study aimed to identify, explain, and model the structure of emotional intelligence among teachers in public schools of Ardabil Province. This study adopted a quantitative approach and utilized standardized questionnaires based on the theoretical models of Salovey and Mayer (1997) and Goleman (1995) to examine different dimensions of emotional intelligence among teachers. The statistical population consisted of all teachers working in public schools in Ardabil Province, from which a sample was selected using a random sampling method. The findings indicated that the overall level of teachers’ emotional intelligence was above the average level. Significant differences were observed among its components, including emotional awareness, emotion management, emotional facilitation, and social relationships, indicating that some dimensions were in a more favorable condition than others. The results also showed that emotional intelligence had a positive and significant effect on improving teachers’ social relationships, the quality of classroom interactions, and their educational performance. Furthermore, regression analysis revealed that emotional intelligence can directly predict teachers’ success in classroom management, conflict resolution, controlling occupational stress, and effectively coping with professional challenges. Overall, the findings highlight the importance of developing and strengthening teachers’ emotional skills, as enhancing these competencies can contribute to creating a positive learning environment, increasing job satisfaction, reducing job burnout, and improving the quality of education. Finally, it is recommended that in-service training programs, emotional skills workshops, and professional development courses focusing on self-awareness, emotion management, and communication skills be designed and implemented for teachers to further promote their personal and professional growth.هوش هیجانی، معلمان، مدارس دولتی، تنظیم هیجانی، عملکرد آموزشیEmotional Intelligence, Teachers, Public Schools, Emotional Regulation, Educational Performance.fa