Journal of Management and Learning DevelopmentJMLDUnknown621591سمانه خلجیSamaneh Khalajiدانش‌آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی ، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر کرج، ایران | 1- M.Sc. Graduate of General Psychology, Department of Psychology, Faculty of Islamic Education, Islamic Azad University, Karaj0009-0007-7334-9085samanehkhalaji84@gmail.com2خدیجه عموئی دیزجیKhadijeh Amoei Dizajiاستادیار، گروه روانشناسی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر کرج، ایران | Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Islamic Education, Islamic Azad University, Karaj, Iran0009-0000-7800-9927khamoei@yahoo.comزمینه: مدیریت زمان و تنظیم هیجان، مهارت‌های خودتنظیمی مهمی هستند که می‌توانند بر عملکرد شغلی و بهزیستی شغلی کارکنان تأثیر بگذارند. هدف: این مطالعه با هدف بررسی رابطه مهارت‌های مدیریت زمان و تنظیم هیجان با عملکرد شغلی و استرس شغلی در بین کارکنان انجام شد. روش: این مطالعه توصیفی-همبستگی و مقطعی در بین 225 نفر از کارکنان شرکت فناوری اطلاعات راهبر سداد فارس و شرکت داده‌پردازی سداد بانک ملی ایران در سال‌های 1403 تا 1404 انجام شد. شرکت‌کنندگان با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه مهارت‌های مدیریت زمان، پرسشنامه تنظیم هیجان، مقیاس استرس شغلی HSE و پرسشنامه عملکرد شغلی هرسی و گلداسمیت جمع‌آوری شدند. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مهارت‌های مدیریت زمان، عملکرد شغلی را به‌طور مثبت و معنادار پیش‌بینی می‌کنند (0/001= p). همچنین، مهارت‌های مدیریت زمان با نمره HSE رابطه مثبت و معناداری داشتند که بیانگر شرایط شغلی مطلوب‌تر و استرس شغلی کمتر است. در بین مؤلفه‌های تنظیم هیجان، سرکوبی با عملکرد شغلی رابطه منفی و معنادار (0/007 = p) و با نمره HSE رابطه منفی و معنادار داشت که نشان‌دهنده استرس شغلی بیشتر است (0/020 = p). با این حال، مؤلفه‌های تنظیم هیجان در مدل رگرسیون همزمان نقش پیش‌بینی‌کننده معناداری نداشتند. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها، مداخلات آموزشی با هدف تقویت مهارت‌های مدیریت زمان می‌توانند به بهبود عملکرد شغلی و کاهش استرس شغلی کارکنان کمک کنند.Background: Time management and emotion regulation are important self-regulatory skills that may influence employees’ job performance and occupational well-being. Objective: This study aimed to examine the relationship of time management and emotion regulation skills with job performance and job stress among employees. Method: This descriptive-correlational, cross-sectional study was conducted among 225 employees of Rahbar Sadad Fars Information Technology Company and Sadad Data Processing Company of Bank Melli Iran during 2024–2025. Participants were selected through convenience sampling. Data were collected using the Time Management Skills Questionnaire, the Emotion Regulation Questionnaire, the HSE Job Stress Scale, and the Hersey and Goldsmith Job Performance Questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson correlation coefficients, and simultaneous multiple regression analysis. Results: The results showed that time management skills positively and significantly predicted job performance (p = 0/001). Time management skills also showed a positive and significant association with HSE scores, indicating more favorable working conditions and lower job stress. Among the components of emotion regulation, suppression showed a negative and significant relationship with job performance (p = 0/007) and a negative and significant relationship with HSE scores, indicating higher job stress (p = 0/020). However, emotion regulation components did not have a significant predictive role in the simultaneous regression model. Conclusion: Based on the findings, interventions aimed at improving time management skills may enhance job performance and reduce job stress among employees.مدیریت زمان، تنظیم هیجان، عملکرد شغلی، استرس شغلی، کارکنانtime management, emotion regulation, job performance, job stress, employeesfa