این پژوهش با هدف بررسی نقش مدیریت یادگیری در ارتقای کیفیت فرایند آموزش در دوره‌های ابتدایی و متوسطه شهرستان اردبیل انجام شد. رویکرد پژوهش، کمی و از نوع توصیفی-پیمایشی همبستگی بود. جامعه آماری شامل معلمان این دو مقطع در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۲۸۰ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای متناسب با حجم انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه مدیریت یادگیری (محقق‌ساخته بر اساس مؤلفه‌های مستخرج از ادبیات نظری) و پرسشنامه کیفیت تدریس کاوشی (2013) گردآوری شد و روایی و پایایی آن‌ها (آلفای کرونباخ > ۰٫۷۰) تأیید گردید. تحلیل داده‌ها با آزمون‌های t مستقل، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS انجام شد. یافته‌ها نشان داد که بین به‌کارگیری مدیریت یادگیری توسط معلمان ابتدایی و متوسطه تفاوت معناداری وجود دارد و میانگین آن در ابتدایی بالاتر است (۰٫۰۰۱>p). رابطه مثبت و معناداری بین مدیریت یادگیری و کیفیت فرایند آموزش مشاهده شد (۵۳/=r). تأثیر مدیریت یادگیری بر کیفیت فرایند آموزش در ابتدایی بیشتر از متوسطه بود و رویکردهای فعال نسبت به سنتی، تأثیر بسیار قوی‌تری بر کیفیت فرایند آموزش داشتند. همچنین، بازخورد آموزشی و ارزشیابی تکوینی، اثربخشی مدیریت یادگیری را تقویت کرده و توان تبیین مدل را از ۲۸٪ به ۴۳٪ افزایش دادند. نتیجه‌گیری بر ضرورت طراحی دوره‌های ضمن‌خدمت برای معلمان متوسطه در زمینه مدیریت یادگیری فعال، توجه به تفاوت‌های دو مقطع در برنامه‌ریزی درسی، و کاربرد نظام‌مند بازخورد تکوینی جهت ارتقای کیفیت فرایند آموزش تأکید دارد.