هدف پژوهش حاضر، بررسی ساختار پشتیبانی همکار و تحلیل روابط میان ابعاد مختلف آن در بین معلمان مدارس دولتی استان اردبیل است. پشتیبانی همکار به عنوان یکی از منابع کلیدی حمایت اجتماعی در محیط‌های آموزشی، نقشی تعیین‌کننده در افزایش رضایت شغلی، تعهد سازمانی و کاهش فرسودگی شغلی ایفا می‌کند. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس دولتی استان اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ (۷۴۵۰ نفر) بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۶۵ نفر تعیین و به روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته مبتنی بر مدل هاوس (1981) شامل ۲۴ گویه در سه بعد حمایت عاطفی، ابزاری و اطلاعاتی بود. پایایی ابزار با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۹۳۴ تأیید شد. داده‌ها با استفاده از آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، تحلیل عاملی تأییدی و شاخص‌های برازش در نرم‌افزار آموس تحلیل شدند. نتایج نشان داد ساختار سه‌بعدی پشتیبانی همکار از برازش مطلوبی برخوردار است . همچنین، ریشه‌ی AVE هر عامل بزرگ‌تر از ضرایب همبستگی میان‌سازه‌ای بود که بیانگر روایی افتراقی مناسب ابعاد است. بر اساس نتایج، میانگین کلی پشتیبانی همکار در میان معلمان استان اردبیل در سطح بالا قرار دارد. یافته‌ها حاکی از آن است که پشتیبانی عاطفی، ابزاری و اطلاعاتی به‌طور معنادار در تقویت روابط حرفه‌ای، کاهش فشارهای روانی و افزایش احساس تعلق سازمانی مؤثر است. بنابراین، ایجاد فرهنگ همیاری، تشویق تبادل دانش و گسترش همکاری میان معلمان می‌تواند به بهبود کیفیت عملکرد آموزشی و ارتقای سلامت روانی در مدارس منجر شود.