در عصر تحول دیجیتال، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین در مدیریت منابع انسانی به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود عملکرد کارکنان و ارتقای کارایی سازمان‌ها شناخته می‌شود. هدف این پژوهش، بررسی نقش مدیریت منابع انسانی دیجیتال در بهبود عملکرد کارکنان با نقش میانجی توانمندسازی دیجیتال کارکنان در سازمان‌های دولتی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه مدیران و کارکنان اداری دانشگاه شیراز تشکیل می‌دهند؛ تعداد انها 843 نفر برآورد شده است که بر اساس جدول مورگان، تعداد 368 نفر به‌عنوان نمونه آماری انتخاب شده است. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی است. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه استاندارد و بومی‌شده است که شامل سه سازه اصلی می‌باشد:
1. مدیریت منابع انسانی دیجیتال با ابعاد خودکارسازی فرآیندها، استفاده از فناوری، مدیریت دانش و ارتباطات داخلی؛
2. توانمندسازی دیجیتال کارکنان با ابعاد مهارت‌های فنی، سواد دیجیتال، انگیزه و آمادگی برای فناوری؛
3. عملکرد کارکنان با ابعاد بهره‌وری، کیفیت کار، رضایت شغلی و مشارکت در ارائه خدمات.
پایایی سازه‌ها با استفاده از آلفای کرونباخ بررسی شد که تمامی مقادیر بالاتر از 0.7 گزارش گردید که نشان‌دهنده پایایی مطلوب ابزار پژوهش است. برای آزمون مدل مفهومی و فرضیات پژوهش از نرم‌افزار Smart PLS استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که مدیریت منابع انسانی دیجیتال تأثیر مثبت و معناداری بر توانمندسازی دیجیتال کارکنان و عملکرد آن‌ها دارد. همچنین، توانمندسازی دیجیتال کارکنان به‌طور مستقیم بر عملکرد آنان نیز اثرگذار است و نقش میانجی معناداری بین مدیریت منابع انسانی دیجیتال و عملکرد کارکنان ایفا می‌کند. یافته‌ها بیانگر آن است که دیجیتالی سازی فرآیندهای منابع انسانی، ضمن افزایش مهارت‌ها و آمادگی فناورانه کارکنان، زمینه‌ساز بهبود عملکرد و اثربخشی سازمان‌های دولتی از جمله دانشگاه شیراز می‌باشد.